荊宣王向群臣曰：“吾聞北方之畏昭奚恤也，果誠何如？”群臣莫對。江乙對曰：“虎求百獸而食之，得狐，狐曰：‘子無敢食我也。天帝使我長百獸，今子食我，是逆天帝命也。子以我為不信，吾為子先行，子隨我後，觀百獸之見我而敢不走乎？'虎以為然，故遂與之行。獸見之皆走。虎不知獸畏己而走也，以為畏狐也。今王之地方五千里，帶甲百萬，而專屬之昭奚恤。故北方之畏昭奚恤也，其實畏王之甲兵也，猶百獸之畏虎也。”
楚國的荊宣王對各位大臣說：“我聽說北方都害怕我們楚國的大臣昭奚恤，真的是這樣嗎？”大臣們都沒有回答。江乙回答說：“老虎抓各種野獸來吃，抓到了一只狐狸，狐狸說：‘你不敢吃我。天帝讓我做百獸的頭領，現在你吃我，是違反了天帝的命令的。你如果不相信我，我就為你先走，你跟在我的後面，看所有野獸見到我是不是敢不逃走’老虎覺得可以，於是就跟狐狸一起走。所有的野獸看見他們都逃走了。老虎並不知道野獸是因為怕自己而逃，以為它們怕狐狸。現在大王的地有五千里，軍隊有上百萬，都歸昭奚恤統帥。因此，北方害怕昭奚恤 其實是害怕大王的軍隊，這就好像百獸害怕老虎一樣。”
Chǔ guó de Jjīng xuān wáng duì gè wèi dà chén shuō: "Wǒ tīng shuō běi fāng dōu hài pà wǒ men Chǔ guó de dà chén zhāo xī xù, zhēn de shì zhè yàng ma?" Dà chén men dōu méi yǒu huí dá. Jiāng Yǐ huí dá shuō: "Lǎo hǔ zhuā gè zhǒng yě shòu lái chī, zhuā dào le yī zhī hú lí, hú lí shuō: "Nǐ bù gǎn chī wǒ. Tiān dì ràng wǒ zuò bǎi shòu de tóu lǐng, xiàn zài nǐ chī wǒ, shì wéi fǎn le Tiān dì de mìng lìng de. Nǐ rú guǒ bù xiāng xìn wǒ, wǒ jiù wéi nǐ xiān zǒu, nǐ gēn zài wǒ de hòu miàn, kàn suǒ yǒu yě shòu jiàn dào wǒ shì bu shì gǎn bù táo zǒu." Lǎo hǔ jué de kě yǐ, yú shì jiù gēn hú lí yī qǐ zǒu. Suǒ yǒu de yě shòu kàn jiàn tā men dōu táo zǒu le. Lǎo hǔ bìng bù zhī dào yě shòu shì yīn wéi pà zì jǐ ér táo, yǐ wéi tā men pà hú lí. Xiàn zài dài wáng de dì yǒu wǔ qiān lǐ, jūn duì yǒu shàng bǎi wàn, dōu guī Zhāo Xī Xù tǒng shuài. Yīn cǐ, běi fāng hài pà Zhāo Xī Xù qí shí shì hài pà dài wáng de jūn duì, zhè jiù hǎo xiàng bǎi shòu hài pà lǎo hǔ yī yàng."